Chrystus jada cuy. Latynoamerykańska sztuka kulinarna nie od kuchni.

Cena: 40.00 

SKU: 247 Kategoria:

Opis

Marcin Florian Gawrycki, Chrystus jada cuy. Latynoamerykańska sztuka kulinarna nie od kuchni, Warszawa 2014, ss. 470

Jedzenie i picie jest czymś więcej niż tylko zaspokajaniem potrzeb życiowych, jest elementem konstrukcji więzów społecznych. Wspólne ucztowanie zbliża ludzi, pozwala nawiązać lub rozwinąć kontakty. Wymiana żywności definiuje rodzinę, sieci społeczne, grupy, przyjaźń czy religię. Podarunek w formie jedzenia tworzy relacje między obdarowującym i obdarowywanym, w którą wpisany jest obowiązek wzajemności, a więc kontynuacji i pielęgnacji relacji społecznych. Jedzenie to też sposób komunikacji, zawierający system znaków, które wybrzmiewają w relacjach społecznych, oraz odgrywa ważną rolę w procesie definiowania własnej tożsamości i swojego miejsca w danej grupie lub społeczeństwie. Jedzenie łączy klasę, przynależność do grupy etnicznej czy określa styl życia. W oczywisty sposób jest ono powiązane z kwestiami gospodarczymi oraz ma charakter polityczny, proces jego wymiany nie jest bowiem dokonywany w próżni i każdy taki akt ma swoje polityczne znaczenie. Żywność jest więc często umiejscawiana jako ważny symbol tożsamości narodowej, nawet jeśli nie zawsze zdajemy sobie z tego sprawy. Na z pozoru banalny akt konsumpcji powinniśmy więc spojrzeć jako na ważne społecznie, gospodarczo i polityczne wydarzenie, które wiele mówi o jednostce, grupie czy państwie, w którym spożywana jest ta, a nie inna żywność. Odnosi się do ważnych kulturowo pytań, które zmuszają nas do zastanowienia się, kim jesteśmy.

Facebook

YouTube