Ocaleni od zagłady. Losy oficerów polskich ocalałych z masakry katyńskiej.

Cena: 40.00 

SKU: 88 Kategoria:

Opis

Stanisław Jaczyński; Warszawa 2012 r., s. 276.

Stanisław Jaczyński,
historyk, politolog. Długoletni pracownik naukowo-dydaktyczny Wojskowego Instytutu Historycznego i Akademii Obrony Narodowej (doktorat 1990, habilitacja 2000r.), a obecnie Uniwersytetu Przyrodniczo-Humanistycznego w Siedlcach. Specjalizuje się w najnowszej historii politycznej i historii stosunków międzynarodowych. Autor wielu publikacji naukowych, w tym monografii: Zygmunt Berling. Między sławą a potępieniem (Warszawa 1993); Zagłada oficerów Wojska Polskiego na Wschodzie. Wrzesień 1939 – maj 1940 (Warszawa 2000 i 2006).

Zagłada polskich jeńców wojennych przetrzymywanych w trzech obozach specjalnych NKWD: Kozielsku, Starobielsku i Ostaszkowie, była wydarzeniem, które nie miało precedensu w nowożytnych dziejach. Zrozumiałe skądinąd dążenie do wyjaśnienia genezy zbrodni, jej przebiegu, a także ustalenia miejsca pochówku zamordowanych usuwało los garstki ocalałych z zagłady katyńskiej na margines badań historycznych. Tym samym niejako w zawieszeniu pozostawało nader trudne, ale i kłopotliwe pytanie: co sprawiło, że spośród 15 tysięcy polskich jeńców, którym nie było dane przeżyć wiosny 1940 roku, stalinowskie władze darowały życie niespełna 400 z nich, w tym 250 oficerom i podchorążym WP. Ocalałych z zagłady osadzono w Griazowcu i poddano wzmożonej indoktrynacji oraz agenturalnemu rozpracowaniu, by w ten sposób uczynić z nich narzędzie stalinowskiej polityki w sprawie polskiej. Tych, nielicznych zresztą oficerów, którzy podjęli współpracę z organami NKWD, spotkało potępienie ze strony patriotycznie nastawionej jenieckiej większości, wiernej żołnierskiej przysiędze i legalnym władzom polskim na obczyźnie.

Facebook

YouTube