1. Muzeum
  2. >
  3. Zbiory
  4. >
  5. Grafika

Grafika

poniedziałek – piątek
08:30 – 15:30
kontakt
Al.Wilanowska 204
02-730 Warszawa

Grafika – kolekcja liczy ok. 170 pozycji inwentarzowych. Charakteryzuje się tradycyjnymi technikami, z przewagą drzeworytów i litografii, jak i nowatorskimi technikami własnymi. I w tym wypadku, rozpiętość tematyczna jest duża, obejmuje sceny rodzajowe, animalistykę, budownictwo wiejskie, pejzaże, studia portretowe. Na uwagę zasługują rysunki tuszem na papierze Antoniego Gawińskiego i Wandy Romeyko z cyklu „Ilustracje do kalendarza”, a także karykatury autorstwa Adama Czernego – „Wincenty Witos” i Zygmunta Skwirczyńskiego – „Areszt gminny” i „Rząd Wincentego Witosa”. Inna litografia przedstawia scenę pożegnania chłopów we wsi – „Chłopi zakuci w dyby” zabieranych prawdopodobnie na zsyłkę .

W grafice, podobnie jak w przypadku malarstwa, autorzy odzwierciedlili swoje zainteresowanie wsią, życiem ludzi i ich pracą, pięknem polskiego wiejskiego krajobrazu. Realistyczne krajobrazy i sceny rodzajowe autorstwa Józefa Rapackiego (1871-1929) ukazane zostały w cyklu dziewięciu czarno-białych odbitek w technice litograficznej zatytułowanym „Chaty wiejskie”.

Inną technikę artystyczną reprezentują: odbitki drzeworytnicze Paulina Wojtyny – „Świetlisty Dom” i „Krzywuli” ; projekty graficzne stron tytułowych pisma „Przez Walkę do Zwycięstwa” z lipca 1943 r. przygotowane przez zespół drukarni konspiracyjnej „Rocha”, której organizatorem był Kazimierz Stefański.

Dużą wartość przedstawia zbiór odbitek autolitografii Józefa Rapackiego (odbitych w litografii p.f. Jana Cotty) zatytułowanych „Pro memoria. Prusak w Polsce 1915-1918” . Jest to 20 rysunków przedstawiających antyniemiecką satyrę polityczną z okresu pierwszej wojny światowej.
Na wyróżnienie zasługuje zespół karykatur i rysunków satyrycznych autorstwa znanego karykaturzysty Jacka Frankowskiego /projekty lalek do „Polskiego ZOO”/. Rysunki satyryczne nawiązują do sytuacji gospodarczej kraju, strajków chłopskich, spraw służby zdrowia, oświaty i kultury, chłopskiej „Samoobrony”, wyborów prezydenckich z lat 1990 i 1995 oraz parlamentarnych z 1991 r. Natomiast w cyklu karykatur, autor przedstawia polityków z różnych ugrupowań chłopskich, począwszy od liderów Zjednoczonego Stronnictwa Ludowego, Polskiego Stronnictwa Ludowego, Stronnictwa Ludowo-Konserwatywnego, Kółek Rolniczych i „Samoobrony”. Pozornie zabawne rysunki są aluzją do wypowiedzi i zadań jakie ciążą na liderach ugrupowań chłopskich. Świetnie, jak we wszystkich karykaturach Frankowskiego, uchwycone jest podobieństwo i charakterystyczne cechy osobowości.

Autor prostymi środkami, operując jedynie umiejętnie kreską nadał postaciom wyraz bezradności i zagubienia lub wręcz siły i energii.

W zbiorze grafiki, są także prace, w których artyści zawarli tematykę drugiej wojny światowej. Zwłaszcza godne uwagi są rysunki Czesława Kiełbińskiego przedstawiające wysiedlanie chłopów na Zamojszczyźnie .