My z pałacu

Opis

(Wydanie uzupełnione) Warszawa 2026, s. 303[1].

,,Solidny reportaż afirmujący pamięć jako specyficzną formę (prze)trwania, a jednocześnie ukazujący potęgę machiny historii – rozumianej w skali mikro i makro – nobilitujący lub z łatwością łamiącej w swoich trybach ludzkie życiorysy. […] Bo chociaż Andrzej Nowak-Arczewski w swoim reportażu unika ferowania wyroków czy potępiajacego wskazywania palcem winnych zaistniałej sytuacji, trudno oprzeć się wrażeniu, że gdyby nie ludzka zawiść – w pewnych przypadkach maskowania urzędniczymi procedurami czy dominująca polityczną ideologią – zlokalizowany we Włostowie (gmina Lipnik, województwo świętokrzyskie) kompleks budowlany miałby szansę być dziś czymś więcej niż tylko malowniczą ruiną. […]”

(Przemysław Pieniążek, krytyk literacki)

,,Wojna go prawie oszczędziła, natomiast do obecnego stanu doprowadzili go późniejsi lokatorzy i motywowana ideologicznie niechęć do byłych właścicieli. Choć – o czym dobrze pamiętać – reformę rolną zapowiadałoby również wszystkie ugrupowania polityczne, skupione wokół rządu londyńskiego, nie tylko komuniści, którzy ją brutalnie przeprowadzili. Czy był możliwy inny scenariusz?

(Jerzy Sosnowski, pisarz, publicysta)

Andrzej Nowak-Arczewski, dziennikarz, repor­ter. Ukończył studia na Wydziale Polonistyki Uni­wersytetu Warszawskiego w zakresie kulturoznawstwa. Laureat Ogólnopolskiego Konkursu na reportaż imienia Zbigniewa Nosala. Laureat Ogólnopolskiej Nagrody Bonum Publicum imienia Aleksandra Patkowskiego za książkę „Zmiłuj się nad nami”. Autor książek reporterskich, m.in: „My z pałacu”, „Stań do apelu. Pseudonim Tarzan”, „Przykosa”, „Na uboczu”, ,,Długi cień świętej góry”.